دوستدارِ  علي

بهارِ دلِ دوستدارِ علی

همیشه پر است از نگارِ علی

دلم زو نگار است و علم اسپرم

چنین واجب آید بهار علی

بِچِن هین گل، ای شیعت و، خسته کن

دِل ناصبی را به خارِ علی

از امّت سزایِ بزرگیّ و فخر

کسی نیست جز دوستدارِ علی

ازیرا کز ابلیس ایمن شده ست

دلِ شیعتْ اندر حصارِ علی

علی از تبارِ رسول است و، نیست

مگر شیعتِ حقْ تبارِ علی

به صد سال اگر مدح گوید کسی

نگوید یکی از هزارِ علی

به مردیّ و علم و به زهد و سخا

بنازم بدین هر چهارِ علی

ازیرا که پشتم ز منّت به شُکر

گران است در زیرِ بارِ علی

شعار و دِثارم ز دین است و عِلم

هم این بُد شعار و دِثارِ علی

تو ای ناصبی خامُش ایرا که تو

نه‌ای آگه از پود و تارِ علی

محلِّ علی گر بدانی همی

بیندیشی از کار و بارِ علی

مکن خویشتن مار بر من،که نیست

تو را طاقتِ زهرِ مارِ علی

به بی‌دانشی هر خسی را همی

چرا آری اندر شمارِ علی؟

علی شیرِ نر بود، لیکن نبود

مگر حربگهْ مَرغزارِ علی

نبودی در این سهمگِنْ مرغزار

مگر عَمْر و عنتر شکارِ علی

یکی اژدها بود در چنگِ شیر

به دستِ علی، ذوالفقارِ علی

سه لشکر شکن بود با ذوالفقار

یمینِ علی با یسارِ علی

سران را درافكند سر زیرِ پای

سرِ تیغِ جوشن گذارِ علی

نبود از همه خلق جز جبريیل

به حربِ حُنین نیزه‌دارِ علی

به روز هزاهِز یکی کوه بود

شکیبا، دلِ بردبارِ علی

چو روباه شد شیرِ جنگی چو دید

قوی، خنجرِ شیرخوارِ علی

همی رَشک برد از زنِ خویش مرد

گَهِ حملةٔ مردْوارِ علی

گر از غارتِ دیو ترسی همی

درآمدْت باید به غارِ علی

به غارِ علی در نشد کس مگر

به دستوریِ کاردارِ علی

ز علم است غارِ علی، سنگ نیست

نشاید به سنگْ افتخارِ علی

نبینی به غار اندرون یکسره

سرای و ضیاع و عَقارِ علی

نبارد مگر ز ابرِ تأویل قَطر

بر اشجار و بر کشتزارِ علی

نبود اختیارِ علی سیم و زر

که دین بود و علم اختیارِ علی

شریعت کجا یافت نصرت مگر

ز بازوی خنجر گزارِ علی؟

ز کفّارِ مکّه نبود ایچ کس

به دِل ناشده سوکوارِ علی

سر از خس برون کرد نارِست هیچ

کس اندر همه روزگارِ علی

همیشه ز هر عیب پاکیزه بود

زبان و دو دست و اِزارِ علی

گزین و بِهینِ زنانِ جهان

کجا بود جز در کنارِ علی؟

حسین و حسن یادگارِ رسول

نبودند جز یادگارِ علی

بیامد به حربِ جَمَل عایشه

بر ابلیس زی کارزارِ علی

بریده شد ابلیس را دست و پای

چو بانگ آمد از گیر و دارِ علی

از آتش نیابند زنهار کس

چو نایند در زینهارِ علی

که افگند نام از بزرگانِ حرب

مگر خنجرِ نامدارِ علی؟

به بدر و اُحُد هم به خیبَر نبود

مگر جُستنِ حرب کارِ علی

پس آنک او به بنگاه می‌پخت دیگ

به هنگامِ خور بود یارِ علی

شتربان و فرّاش با دیگ‌پز

نبودند جز پیشکارِ علی

سواری که دعوی کند در سخن

بیا، گو، من اینک سوارِ علی

اگر ناصبی گوش دارد ز من

نکو حجّتِ خوشگوارِ علی

به حجّت به خُرطومش اندر کشم

علی‌رغم او من مهارِ علی

و گر سر بتابد به بی‌دانشی

ز علمِ خوشِ بی‌کنارِ علی،

نیاید به دشتِ قیامت مگر

سیه روی و سر پر غبارِ علی

 

توضيحات:

1- نگار:تصوير ، نقش.

2- خسته كردن:زخمي و مجروح كردن.

3- شعار و دثار:نشانه و رسم و روش، «شعار» به معني لباس زير و «دثار» به معني لباسي كه روي لباس ديگر مي پوشند.

4- ايرا:زيرا

5- عَمر:عَمربن عبدود، پهلواني كه در جنگ خندق به دست علي(ع) كشته شد.

6- عنتر:نام پهلواني ديگر كه علي(ع) او را در جنگ خندق كشت.

7- ذوالفقار و دست راست و دست چپ علي(ع) با هم سه لشكر شكن بودند.

8- جوشن گذار:سوراخ كنندة جوشن.

9- گذاردن:عبور دادن، عبور كردن.

10- حرب حنين:جنگ حنين، يكي از غزوات پيامبر گرامي با مشركين در«حنين» محلّي واقع ميان طايف ومّكه.

11- هزاهز:جنبش سپاه در جنگ.

12- غارت: حمله، هجوم.

13- كاردارِ علي: مستنصربالله فاطمي.

14- ضياع: جِ ضيعه، آب و ملك و زمين.

15- عقار:اَثاث خانه.

16- قَطر:باران.

17- خنجر گزار: خنجر زدن.

18- گزاردن: عبور دادن.

19- ازار:جامه، شلوار.

20- بليس: شتري كه عايشه بر آن سوار مي شد.

21- زي: به سوي، به.

22- فكندن نام از كسي: از ميان بردن او.

23- آنك: مراد آشپز است.

24- نبگاه:انبار، مخزن، جاي آذوقه و وسايل خانه.

25- پيشكار:خادم.

26- بي كنار:بي كران.

 توضيحات : از كتاب ديوان حكيم ناصر خسرو ،دكترجعفر شعار-دكتر كامل احمدنژاد.