افتخار الموت

اي نــــــــام بـــــزرگ و بـا وقـار الموت

در گــــوش دلــــــم همه شـعار الـموت

در راه مقـــــدس رفـــــاه مـــــــــــردم

دارم بـــــــسر افتـــــــــــخار الـــــموت

از بعــــد غــــــــــــروب آفتاب “صباح”

تاريــــخ نه گفته  از بـــــــــــهار الموت

بر نـــــابغه عصــــــــــــر و زمان صـباح

خون گريه کــند ده و ديار الــــــــموت

“منصور” زعاشـقان اين راه و  طـــــــريق

ســـر را بدهد  مــــــــــگر به دار الموت