مسلمانان شیعه اسماعیلیه

به يمن عيد جهان شد يمين مباركباد

فزود رونق بازار دين مباركباد

ز فيض صحبت اصحاب، دين منور شد

فضاي مجلس حق اليقين مباركباد

نداي رحمتّّّْهْم دمبدم بگوش رسيد

بسوي مجمع مجلس نشين مباركباد

بر آن جماعت رحمت كه گشته منسوبند

بتاج و اعینی المرسلین مبارکباد

به فرق زمره مجلس ز لطف شاه خلیل

ورود رحمه للعالمین مبارکباد

بسوی زینت تجلیل اهل بزم یقین

ندای یجمع المومنین مبارکباد

زفیض رحمت ایزد رسید مژده صدق

علی قلوبکم المومنین مبارکباد

ز استعانت تایید لطف هادی دین

رسید مژده یا مستعین مبارکباد

ندای اجر معین بقول و حکم کلام

به سوی فرقه یا محسنین مبارکباد

شده است ناطق حق وعظ گوی درویشان

به نطق اعظم و رای زرین مبارکباد

برای نصرت احباب بر عساکرخصم

به پشت مرکب توفیق زین مبارکباد

ورود مژده عفو از جناب حضرت دوست

علی ذنوبکم المذنبین مبارکباد

طلوع و نیر دیدار فر یزدانی

به سوي ديده ي ديدار بين مباركباد

بشان اهل تولا نزول كرد ز عرش

جلال و مرتبت از يا و سين مباركباد

زبان نطق گشودند، در شفاعت خلق

نبي و عترته الطاهرين مباركباد

رسید و بود و به نيكي گذشت ماه صيام

من البدايه الي الاخرين مباركباد

قبول روزه و طاعات بندگان اكنون

شود بعز اجابت قرين مباركباد

زهي خجسته صيامي كه نقد عيد كند

نثار اهل زمان و زمين مباركباد

صيام چيست? حواسات را ظهور و بطون

نگاهداشتن از غير دين مباركباد

زهي خجسته صيامي كه از سعادت او

جهان شده است چو خلد برين مباركباد

صیام نطق بود راز فاش ناکردن

شدن بذکرحق از ذاکرین مبارکباد

زهی خجسته صیامی که آورد ز بهشت

به بزم اهل یقین حورو عین مبارکباد

صيام چشم نظر بستن از نگاه حرام

شدن چو اهل ورع پاك بين مباركباد

زهي خجسته صيامي کزان رسد بقلوب

موالفت ز يسار و يمين مباركباد

صيام گوش بجز ذكر دوست نشنيدن

شدن به اهل صفا همنشين مباركباد

زهي خجسته صيامي كه اهل عرفان را

دهد تقرب جان آفرين مباركباد

صيام دست خيانت نكردن از همه وجه

شدن امانت دين را امين مباركباد

زهي خجسته صيامي كزان بدست عباد

فتاد رشته ي حبل المتين مباركباد

صيام پاي نرفتن براه حرص و هوس

شدن بمنزل عرفان قرين مباركباد

زهي خجسته صيامي كه كرد در دلها

نفايسات تعيش دفين مباركباد

خجستگي چه بود لايق قبول شدن 

به روز حشر و دم واپسين مباركباد

ايا اهالی مجلس، بصدق برداريد

دو دست فاتحه تا عيد دين مباركباد

ايا جماعت رحمت كنيد عيش و سرور

كه بر جناب سليمان نگين مباركباد

به راه صدق و تولا رويد اگر خواهيد

كه عيد بر همه دايم چنين مباركباد

بسوي اهل تولا رسد عطيه ي فيض

كجا عطيه بر اصحاب كين مباركباد

طريق جهل مپوييد و متفق باشيد

كه مهر طالعتان بر جبين مباركباد

بسوي دوست فشانيد از جهان دني

ز روي جهد وفا آستين مباركباد

كنيد در ره دلهاي بوستان رضا

براي صيد حقايق كمين مباركباد

بزرگوار كريما عنايتي فرما

كه عيد لطف تو بر مسلمين مباركباد

مكر ما كرم و عفو بي نهايت خويش

فزای بر دل و جان حزين مباركباد

مهيمنا بجلال و عطا و رحمت توست

اميد ما به شهور و سنين مباركباد

تبرك از نظر رحمت تو مي خواهيم

تويي چو گنج كرم را امين مباركباد

تو دست گير و مبارك كن اين زمان و مكان

كه فيض عيد بر اهل مكين مباركباد

ز فيض رحمت و الطاف بينهايت خويش

تو شو معاون دين را معين مباركباد

كرم نماي كه اين شام عيد و صبح وصال

بدوستان ري و روم و چين مباركباد

بجمله خسته دلاني كه در سجود نهند

بر آستان جلالت جبين مباركباد

حسين داد بتاييد لطف اهل كمال

نظام نظم چو در ثمين مباركباد

اميد اين بودش كز دعاي اهل طريق

شود به زمره ي رحمت قرين مباركباد

بصدق و باطن صاف از صميم جان جنان

دعا كنيد كه يارب همين مباركباد

خوش است مصرع مطلع به مقطع آوردن

بيمن عيد جهان شد يمين مباركباد

قصیده عید فطر، از داعي نامدار حسين بن يعقوب شاه، از خاندان ميرزاهاي سده است. ما به اختصار به شرح حال اين داعي و شاعر ارجمند مي پردازيم.

خاندان ميرزاهاي سده آن گونه كه از روايات و شواهد تاريخي و سنتهاي شفاهي اسماعيليه بر مي آيد، نسبشان به داعي حسين قايني كه داماد حسن صباح نيز بوده است بر مي گردد. اما از تاريخ اين خاندان در فاصله زماني بعد از حسين قايني تا صادق كه احتمالاً معاصر مولانا مراد ميرزا در اواخر قرن  دهم هجري قمري بوده است مدرك و سند ديگري در دست نيست.

پسر صادق صوفي كه معاصر مولانا ذوالفقار علي در اوايل قرن يازدهم هجري قمري بوده و در اشعار شاعران خراسان از او بعنوان حجت ياد شده است.

پسر صوفي يعقوب نام داشته كه ظاهراً عمر طولاني كرده و معاصر چهار امام اسماعيلي يعني: مولانا ذوالفقار علي، مولانا نورالدهر، مولانا خليل الله دوم و مولانا شاه نزار بوده است و اشعاري در مدح مولانا ذوالفقار علي سروده و همچنين مرثيه اي بلند در سوگ مولانا خليل الله دوم سروده است كه در آن ضمن ياد كردن از سال 1090 هجري قمري به نام خود و پدرش اشاراتي كرده است.

پسر يعقوب حسين نام داشته است كه تولد او بايد در حدود سال ۱۰۴۷ هجري قمري رخ داده باشد. حسين بن يعقوب بن صوفي بن صادق … از داعيان نامدار اسماعيلي در قرن دوازدهم هجري قمري بوده است و آثاري نيز از او به نظم و نثر در دست است كه نشان از فضل و دانش اوست.آثار شناخته شده او عبارتند از :

۱- كتاب تزئين المجالس، كه شامل : مناجات نامه، پند و موعظه است براي مجالس مباركبادي و شبهاي متبرك چون شب يلدا و شب نوروز و اعياد مذهبي  چون عيد قربان و … مي باشد.

۲- مثنوي صفات المؤمنين، كه گنجيست بي همتا و ره توشه اي براي رسيدن به سر منزل مقصود كه همانا لقاءالله است.

۳- مناجات به روش اسماعيليان، كه نام امامان تا هنگام حيات شاعر در آن آمده و شامل مطالب جز اين، پيرامون عقايد باطنيان است.۱

۴- يك رساله كوچك، كه در بردارندة حكايتي از ۱۹ سالگي حسين بن يعقوب شاه در سال ۱۰۶۶ هجري قمري است و خود هدف از نگارش آن را اين چنين ذكر كرده است: « اين چند كلمه جهت قوت و فرح قلب اهل دين مبين و ازدياد اعتقاد و صداقت درويشان و ناهجان طريق يقين و توسل بشفاعت و جلالت دودمان طيبين و طاهرين به حيز تحريردر آمد.» از اين رساله مي توان دريافت كه داعي حسين به امر پدر عنان عزيمت به طرف ولايت قهستان معطوف داشته است و احتمالاً اين خاندان قبل از اين تاريخ در  پترو( در جنوب شرقي تربت حيدريه ) اسكان داشته اند. اين رساله به همًت خانم معزي تصحيح و چاپ گرديده است.

۵- و اشعار پراكنده ديگر، كه ميتوان در بياض ها مختلف از آنها سراغ گرفت.

سلسله نسب اين خاندان كه همگي نيز از بزرگان اين طريقت بوده اند، بنابر سنت شفاهي اسماعيليان قهستان از صادق تا مراد ميرزا چنين است: صادق، صوفي، يعقوب شاه، حسين، عبدالوهاب، اسماعيل، ميرزا كوچك، ميرزا حسين، عبدالغفار، ميرزا حسن، مراد ميرزا ، حسنعلي ميرزا .

البته مراد ميرزا در چند دهه اخير به اشتباه و كج فهمي متهم به رهبريت يك انشعاب با نام خود يعني « مراد ميرزايي » گشته است. متاسفانه محققین فقط به اتکای روایت شفاهی، که آن هم تناقضات زیادی دارد به شاخ و برگ دادن این روایات شفاهی پرداخته اند. ادعای که به هیچ وجه با اسناد تاریخی باز مانده اسماعیلیه هماهنگی نداشته و ندارد و در هیچ یک از آثار باقی مانده از آن دوره حتی آثار فدایی هیچ اشاره ای به انشعاب مراد میرزایی نشده است.